Kısmi Zamanlı Şövalyelik
yere serilmiş postum ve yakasında resmim olan adamların kahkahaları markalı siyah gözlüklerinin camlan aynı zamanda şovenist yaklaşımlanının pratiğe dökülmüş hali ve sen en işlek halisin bilmek istemediğim zamanların, caddelerin, bulvarlanın ve bilumum kadınların abdülhamid düşerken sana bakıyorum öyle bakıyorum ki tutamıyorum onu yağmur duasına gidenleri izliyorum şemsiyesiz. gidiyorlar. bir yerde oturuyorum kendi kendime kendi kendime iki çay söylüyorum biri kaçak kaçak sigaralar kül tablamda beyaz izmaritler mezar taşları sar ı olanlar sadece sigara izmariti. artık modası geçmiş hüküm giyenler, sıcak denizlere inme hayalleri ardından yere düşmeden önce son durağı göğsüm olan gözyaşların ve sen seni görüyorum. ve seni gördüğüm yerde yüzme bilmeyen bir millet yerleşik hayata geçiyor.