Kısmi Zamanlı Şövalyelik

yere serilmiş postum ve yakasında resmim olan adamların kahkahaları

markalı siyah gözlüklerinin camlan aynı zamanda şovenist yaklaşımlanının pratiğe dökülmüş hali

ve sen en işlek halisin bilmek istemediğim zamanların, caddelerin, bulvarlanın ve bilumum kadınların

abdülhamid düşerken sana bakıyorum

öyle bakıyorum ki tutamıyorum onu

yağmur duasına gidenleri izliyorum şemsiyesiz. 

gidiyorlar.

bir yerde oturuyorum kendi kendime

kendi kendime iki çay söylüyorum biri kaçak

kaçak sigaralar kül tablamda

beyaz izmaritler mezar taşları

sarı olanlar sadece sigara izmariti.

artık modası geçmiş hüküm giyenler,

sıcak denizlere inme hayalleri 

ardından yere düşmeden önce son durağı göğsüm olan gözyaşların ve sen

seni görüyorum.

ve seni gördüğüm yerde yüzme bilmeyen bir millet yerleşik hayata geçiyor.